Jawel het is weer zover, de competitie is begonnen. En wat voor een competitie gaat dit worden zeg, we hebben volgens mij nog nooit zo’n serieuze voorbereiding gehad. De helft van het team rijdt tegenwoordig op een racefiets rond voor hun conditie. Terwijl er ook nog 2 gekken zijn die aan het hardlopen geslagen zijn. Of het nu alleen is om de conditie op peil te brengen of beginnende (voor sommige al aanwezige) bierbuiken te laten slinken laten we maar even in het midden…
Op de transfermarkt zijn we ook aardig bezig geweest. Nadat Rob, Niels en Marco vorig seizoen al een snuffelstage hadden afgewerkt zijn ze nu volwaardig lid van het vierde. Terwijl in de dying seconds van de transfermarkt ook Wouter na een hartverscheurende noodkreet in het warme bad dat het vierde heet is belandt. Enige nadeel is dat onze selectie zo groot is dat het kan voorkomen dat 3 man niet kunnen voetballen, maar goed we zien wel hoe dit uit gaat pakken.
De eerste wedstrijd mochten we thuis op het A-veld aantreden tegen Fortuna wat de vorige seizoenen altijd een lastige tegenstander is gebleken. We begonnen zoals we gewend zijn van het vierde, de tegenstander opjagen en onder druk zetten. Dit resulteerde in een aantal goede kansen voor Rob en Niels. Waarbij Niels nog het dichts bij een treffer was alleen raakte zijn schot de buitenkant van de paal. Het doelpunt hing dan ook in de lucht en na zo’n 20 minuten viel hij dan ook. Alleen was het wel een treffer van Fortuna, wat eigenlijk de omgekeerde wereld was aangezien ze nog nauwelijks de middenlijn over waren geweest. Het was dan ook een ongekend zondagsschot die Simon ietwat verkeerd inschatte. Had hij de vorige middag nou gewoon even op het springkussen of op de trampoline aan zijn sprongkracht gewerkt dan was dit leed ons waarschijnlijk bespaard gebleven. Want het was toch wel even slikken maar zoals Borsato het altijd zo mooi verwoordt moet je gewoon doorgaan. Dus gingen we alsof er niets gebeurt was door met aanvallen en kregen we uiteindelijk loon naar werken. Het was Niels dus ons langszij bracht. Terwijl we 5 minuten later zelfs op voorsprong kwamen nadat Thomas met een splijtende pass Niels opnieuw in stelling bracht die koeltjes met buitenkantje schoen wist af te ronden. Vlak voor rust was het feest helemaal compleet doordat Thomas met een uitgekiend rollertje de 3-1 op de borden schoot. Een psychologische tik die Fortuna niet meer te boven zou komen. De tweede helft werd met 5 verse krachten afgewerkt en dit bleek geen verzwakking te zijn want Fortuna werd gewoon weggespeeld en ik overdrijf niet het is gewoon de ijskoude werkelijkheid. Het vierde heeft zijn schwung terug gevonden en speelde soms met oogstrelend voetbal de Fortuna defensie aan gort. Het enige haperende tandwieltje was Rob die op de training uit alle hoeken raak schoot. Ditmaal was het niet zijn dag want hoe naarstig hij ook op zoek was naar een treffer het was hem deze wedstrijd niet gegund. Daarentegen fungeerde hij wel goed als bliksemafleider want terwijl Fortuna alleen oog voor hem had konden anderen in het team excelleren. Zo was daar Bas die al een aantal maal heel graag de bal wilde hebben en toen hij hem eindelijk kreeg aangespeeld aarzelde hij geen moment en schoot in de korte hoek raak. Een aantal minuten later kegelde hij de bal ook nog eens op de paal. Niels trof overigens ook nog eens de lat voordat hij van een publiekswissel kon gaan genieten. De twee laatste doelpunten van ons waren een schoonheid voor het oog. Eerst was het laatste man Menno die een afvallende bal in 1 keer het doel in joeg. Daarna was het Zwager die a la Bep Bakhuis een voorzet van Spork fraai binnen wist te koppen. Na 90 minuten floot de goed leidende scheidsrechter af voor de wedstrijd en stond er een fraaie 6-1 op de borden. Een lekker begin dus en we zijn klaar voor de topper over 2 weken tegen Ado ’20 die eigenlijk voor volgende week op het programma stond maar dus een week verschoven is. Volgende week dus al een vrije ronde.